???

Gönlü fethetmenin yolu

Sun, 17 May 2009 00:12:00 +0300

Ey gönül! Seni fethetmenin yolu nedir?
Keskin bir kılıç mıdır, yoksa kalem midir?
Gönül usulca dedi ki bana: Hayır, hayır..
Pür ü pâk bir gönlün sükutî nefesidir

17 Eylül 2008, Ramazan
Ankara.. ( devamı )

Kağıttan Gemiler..

Tue, 11 Mar 2008 19:53:00 +0200

Niyetlerim ve amellerim kağıttan birer gemi

Salıverdim Rahmet Okyanusuna ey Sevgili

Gaflet dalgaları alabora etmezse eğer gemilerimi

Yelkenlerime can verir Vuslat Adasında kavuşma ümidi

5 Mart 2008, Kastamonu

.. ( devamı )

Çikolata Renginde Hüzün

Wed, 28 Nov 2007 13:54:00 +0200

Çikolata Renginde Hüzün

Sonra o gün,

size verilmiş olan her nimetten sorguya çekileceksiniz.

(Tekasur Suresi, 8)

I. Yokluk

“Siz sanırsınız ki o çocuklar öyle oyun oynuyor..”

Yardım kamyonu gitmiş, insanlar kısmetlerine düşen erzakları evlerine götürmektedirler. Burası Allah’ın derilerinin renginin kahverengi veya siyah olmasını takdir ettiği insanların me.. ( devamı )

Suyun Öyküsü

Fri, 07 Dec 2007 01:51:00 +0200

Suyun Öyküsü

"Çok önceden belirlenen bu ayrılık

Buluşmayı vaadediyor ilerde birgün."

Sergey Yesenin

Akıp gidiyorsun hayatın içinden. Şu trafik akıp gidiyor olmasa bile. Yanındaki adam ecnebice bir müzik açmış. Sigara kokusu ciğerlerine işliyor. Arabanın içindesin, kaçıp gidemezsin ve trafik akıp gitmez. Gözünü diğer arabalara çevirirsin. Yanındaki adam radyonun frekansını değiştirir. Melodiler, notalar ve sözler uçuşup dururken ve her biri aslında Bir'e karşı duyulan özlemi anlattığı halde kimse bunun farkında değilken sen bu duygunun ilk içine düştüğü güne gidersin:

Zihnimde bir şarkı, üniversitenin yerleşkesinde yürüyordum. Karşımdan gelen öğrenci grupları ve zihnimdeki .. ( devamı )

İçimdeki Nehir

Wed, 07 Nov 2007 17:00:00 +0200

İçimde tertemiz bir nehir var

Biliyorum.

Ara sıra kabarıp taşıyor

Gözlerimden damla damla sızıyor

21.08.2002

Konevi Salih Dede'nin :) bu şiire şerhi şöyle olmuştur:

Cenâb-ı Hak insan için "Nefahtu fiyhi min ruhi" (Hicr Sûresi, 29. âyet) buyurdu, yani "Ruhumdan üflediğim zaman".

Hiçbir âdemoğlu yoktur ki bu sırra sahip olmasın. Fakat insanın imtihanı burada başlıyor.. Bu sırrı bilip bulmanın macerasıdır hayat.

Bulanlara selam olsun..

Takdir Hudâ'nındır

Sun, 21 Oct 2007 14:48:00 +0300

I.

Sultan Abülhamid Han hakkında mâhut hal' fetvâsı ortaya çıktıktan sonra bu durumu kendisine bildirmeye gelen meclis heyetine Yasin Suresinin 38. ayet-i kerimesini okuyor:

"Zalike takdiyrul aziyzil aliym"

Meali:

"Bu, azîz ve alîm olan Allâh'ın takdîridir.."

Abdülhamid Hanın bu duruma bu ayet-i kerime ile cevap vermesi bende derin bir yankı uyandırmıştı. Ne zaman Yasin suresinde mezkur ayete gelsem, durur, bir âh ettikten sonra devam ederdim.

II.

Sanat..

Wed, 17 Oct 2007 11:00:00 +0300

Cenab-ı Hakk, Rezzak ism-i şerifiyle tecelli edip insanlara türlü türlü rızk kapıları açtı.

İnsanlar bu rızk kapısının eşiğine erebilmek için çeşitli meslekler edindiler. Kimi çoban, kimi başbakan; kimi bekçi, kimi çiftçi, kimi de dümbelekçi oldu.

Pirelerin berber develerin tellal olduğu zamanlar bitti ve modern çağ denilen zamana erildi.

İşbu zamanda, eskiden olmayan meslekler zuhur etti. İnsanların eskiden sanatsal gayelerle yapa geldikleri işler sanatparasal biçime dönüştü. Yani ki türkü çığırmaktan, resim yapmaktan, şiir ve kitap yazmaktan para kazanır oldu modern çağda kimi zevat. Para kazanmakla kalmayıp, şöhret denilen ve eskilerin afet diye tabir ettikleri olguyu da beraber getirdi mezkûr işleri yapıyor olmak. Tilivizyon denilen alet-i acîbe de bu kişilerin bilinirlik katsayıları iyice ziyadeleştirdi.

“Varlığını bilinmezlik toprağına göm; gömülmeyen şey nabit olmaz” sözünün sırrını ancak az bir gönül bildi. Bu yüzden yapılan her iş “bilinmek” için yapılageldi. Çığrılan türküler, çizilen resimler ve yazılan şiirler/hikâyeler manasını yitirdi.

Bayramın 1. Günü

Mon, 15 Oct 2007 00:36:00 +0300

Bahçeye çıktım. Yeşillik nânıma birşey kalmamış. Dümdüz bir arazi. Top oynamaya çok müsait bir mekan. Küçük olsaydım sevinirdim belki.

Ama şimdi sevinedim. Çünkü çocukluğuma dair bu bahçede ne kadar hatıra varsa hepsi yok olup gitmiş işte.

Bahçenin kenarından akan ark kapatılmış. Fındık ağacı kesilmiş. Ne babaaneme ait çiçek bahçesi, ne domatesler, ne fasulyeler, ne kabaklar, ne salatalıklar.. kısacası hiçbir şey kalmamış.

Bir kütüğün üstüne oturdum. Bütün bahçeye göz gezdirdim. Sonunda gözlerimden yaş akmaya başladı. Allah'ım ben neden ağlıyorum. Kimse görmese bari.

Bugün bayramın birinci günü. Herkes içerde mutlu. Kahvaltı hazırlanıyor. İçerden gülüşme sesleri geliyor. Üzülecek hiçbir şey yok. Babaannem sağ. Her şey iyi, güzel yani.

Sonra kendi kendime düşündüm ki, galiba ben hatıralarımın geçtiği mekanın böyle tarumar olmasına ağladım. O büyülü bahçenin..

Itrî'ye Teşekkür..

Thu, 11 Oct 2007 07:25:00 +0300

Selam Sana Ey Itrî,

Mevlana'nın, Şems-i Tebrizi'nin, Muhyiddin İbn Arabi'nin, Sadreddin Konevi'nin ve isimlerini bilmediğim nice Allah dostlarının bir zamanlar nefes alıp verdikleri beldeden selam sana..

Yarın Ramazan Bayramı. Camileri dolduracak ruhnüvaz tekbir sadaları: İçimize bir sevinç, içimize bir coşku dolacak..

“Allahu Ekber Allahu Ekber
Lâilâhe İllallahu Vallahu Ekber
Allahu Ekber Velillahi’l-hamd”

Biliyor musun, her bayram camilerimizi süsleyen tekbirin bestekarının sen olduğunu duyunca ne kadar sevinmiştim. Çünkü sanat Allah Tealaya giden yolda ruhu incelten, hassaslaştıran bir araçtı bana göre. Ve bu fikrimi senin harika besten destekliyordu.
.. ( devamı )

Git Mektubum Uğurlar Olsun

Sat, 06 Oct 2007 17:04:00 +0300

Küçükken en çok sevdiğim şeylerden birisi akrabalarımızdan gelen mektupları okumak ve annemle onlara cevap yazmaktı.

Gurbetteydik zira..

Mektup kağıdının üzerine elimi çizerdik annemle. Bu biraz daha büyüdüğümün göstergesi olacaktı; çünkü elim biraz daha büyümüş olmaylıdı bir evvelki mekuba göre. Veya Konya'dan gelen mektup kağıdının üzerine çizilmiş bir ufak el, bir ufak ayak da Sami'nin ne kadar büyüdüğünü gösterirdi. Öperdim mektupları. Samiciğimin ayacıklarını ellerini öperdim; dudaklarım sadece kağıda değiyor olsa da.

Mektuplar ne çok şeyi taşırdı. Anneannemin bizi hasretle bekleyen sesini kağıtlardan duyardım. Ağlardım.